
Jouw laatste levensfase
Leven met de dood in zicht
Omgaan met de grootst denkbare noodsituatie, hoe doe je dat?
Sterven is eenmalig
Ingrijpend en definitief
Je hebt gehoord dat je doodgaat en je wordt overspoeld door uiteenlopende gedachten en emoties; herken je dit?
Je kampt met intense emoties waar je anderen niet mee wilt belasten, een chaos van gevoelens die alle kanten op gaan. Hopeloosheid en machteloosheid om wat je kwijtraakt. Boosheid om wat je op moet geven, je bent nog helemaal niet klaar!
Je slaapt slecht, voelt je gespannen of misschien zelfs verward, je kunt je niet goed concentreren en je hebt geen eetlust. En ook de ziekte vordert… wat staat je allemaal te wachten?
’s Nachts word je heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Je bent bang voor wat je te wachten staat, voor het onbekende, voor de pijn en het lijden, voor de eenzaamheid. Soms doe je liever of er niets aan de hand is en klamp jij je vast aan de hoop.
Het verdriet om wie en wat je allemaal moet loslaten is groot. Alles lijkt zinloos geworden en je voelt je machteloos om de onrechtvaardigheid van wat jou overkomt. Het is zo oneerlijk, je bent nog lang niet klaar!
Omgaan met de pijn kost veel energie en je wordt steeds afhankelijker van anderen. Maar je voelt je al schuldig genoeg omdat jouw situatie de omgeving belast en je wilt je naasten niet nog meer verdriet doen, dus zeg je niet wat je echt nodig hebt.
Hoe zou het voor jou zijn als je zélf de regie hebt over je laatste levensfase? Als jij je gesteund voelt door de mensen die voor jou belangrijk zijn? Als jij op je eigen manier afscheid kunt nemen en troost kunt vinden in datgene wat voor jou betekenis heeft? Als je op een waardige manier kunt sterven, met je geliefden om je heen? Dat kan!
